Маржанға
Алматының шетіндегі кафеде,
Маусымдардың арасында отырмыз.
Аруақтарға сағыныш бар көкейде.
(Үнсіз күтіп жүрміз ажал сотын біз).
Үнсіз ғана тілдесеміз екеуміз,
Ас мәзірін жалған оқып, мұңайып.
Жарты сағат – жарты ғасыр,
Не етерміз,
Іштей өксіп, жылайық.
Әкеміздің соңғы сөзін естіген,
Сен ғанасың, байыптап.
Өкінемін,
Аспан жаққа көз тіге,
Іздей берем бір бейнені ғайыптан.
Отырмыз ғой ой парағын ақтарып,
Өткен шақтан белгі бар ма, көрелік?!
Жүректегі Алла рухы-көк жарық,
Үнсіз айтар төрелік…
тух, кандай назик олен еди ози, жылагым кеп кетти гой…
Әкеңіздің қалған ғұмырын сізге бергей! Иманы жолдасы болсын!
Қосатын ештеңе жоқ,тек қана өкініш…
Бұл өксіген өмірде,туған адамымен тілдесе алмау!!!
Бала үшін бір арман,
Әке отын өшірмеу.
Бала үшін бір арман,
Әке отын өшірмеу.