Иван Буниннен
Қайдасың арман жұлдызым,
Тәжіндей сұлу аспанның.
Ғажайып түнгі жалғызым,
Ақ қар мен Айдың дастаны.
Қайдасың түнгі адасу,
Даланың төсін кезетін.
Үміттер, ойлар, қағажу,
Бала жүрегім сезетін.
Лаула жұлдызым, алаулап,
Сәулеңді жібер боратып.
Қабірге тұрған ән аулап,
Тәңірмен ұмыт болатын.

ң-ға тіліңіз келмейтіні рас па, аға?