Иногда мне хочется
сбежать от одиночества
Которое в душе…
Семья, друзья и прочее,
Клише…
А иногда…
Мне сняться белые закаты,
Такие белые плакаты…
И голосов отрывистых раскаты,
Так грустно ангелы поют,
А сердце для души приют,
На нем раскошные заплаты…
Куда бежать?
В себе укрыться и сказать,
Все то, что думаешь о небе,
И ногу вставив снова в стремя,
Тихонько ускользает время,
А ты останешься опять
Один, один, как этот день,
А рядом те же, то же племя,
Которому не жалко умирать..
И вновь ты очутишься
На работе,
Погруженный в проблемы и заботы.
И коридоры словно гроты,
Уводят в глубь…
Твоя печать!
Тылсымға шомған әлемдегі ақынның қарапайым тірлігінің айнасы іспетті…Әдемі!
Бул олен олрыс тилинде жазылган ба, Чего тебе хочется,
Құла Кер сен Ақберенсің ғой кімді алдағың келеді?
Өз-өзіңді алдап жүрген жындысың ғой әйтеуір. Бүкіл Қазақстан біледі сенің өз өзіңе пікір жазатыныңды.Бұдан асқан масқара бар ма? (іштей өз өзіңнен ұялатын шығарсың)….
Ақберен аға, барлық өлеңдеріңіз өте керемет!
Өмірдің түрлі сәттері өте көркем сипатталған. Шығармашылығыңызға шабыт, өз басыңызға және отбасыңызға амандық тілеймін!
Ал, “Психолог” есімді пікір жазушыға айтарым кісінің еңбегін бағалап, сезімдерін сыйлауды үйренсеңіз. Егер шын “Психолог” болсаңыз “Өз-өзін алдап жүрген жынды” жасаған ісінен ләззәт алатын болса, жеке тұлға ретінде өмірден өз орнын тапса несі айып? Қазақ халқының арыстай азаматтарын қадірлей білгеніміз жөн. Олар: біреулердің ұлы, бауыры, арқа сүйер отағасы, асқар таудай әкесі…
негизи казактар иши тарлыкты кою керек кой ,,,,психолог?сизге айтам!
Психолог сізге каралу керек деп ойлаймын!Ақын жанын тусіну кайда сіздейлерге!
психолог сіз кімсіз сонша адамды балағаттайтын, нағыз мына сіз жынды деп ойлаймын, себебі ақынды олай бағалау улкен қателік,психолог ойланып сойлеңіз, андамай сойлеген ,ауырмай оледі деп текке айтпайды, осы создерді сізге айтар едім