Жұлыны түннің үзіледі,
Жұлдыздар тағы өшеді…
«Бәрі де – Тәңір құзіреті»
деседі.
Тәніміз – қасқыр, ырылдаған,
Жанымыз – пенде, жасқаншақ.
Елестеуші еді бұрын маған,
Екеуін Тәңір қосқан шақ.
Алпауытпен де, жарлымен де
Ойнайды Құдай, сенемін.
Мен де солардай сорлы пенде,
Қасқырды мініп келемін.
Көңілім ылғи мұң жияды,
Пенделік қай бір қуаныш.
Қасқырым ертең қылжияды.
Сол ғана – маған жұбаныш.
