06.01.10

Күзгі элегия

Сары мұң қалды көгалда…
Жазмышын өзі сызған бақ…
Тұманды жарып жоғалған
Қып-қызыл Күнім – қызғалдақ.

Қайырлы бұлттар қанатты,
Төбемнен ұшты бұрқырап.
Теректің жасын санап тұр,
Көбелек – сары жапырақ.

Жарқырап қайта шықса-ай Күн!
Топырақ көзі – қақ суы…
Мылқау бір жынға ұқсаймын,
Сіміріп алған бақсы уын.

Сырымды кім бар тыңдамақ,
Қоштастым Көкпен. Пенделік.
Жүректе жырым іңгәлап,
Тұманда жүрдім, сенделіп…

885 рет қаралды

1 Пікір “Күзгі элегия”

  1. Ержан:

    Таңірім берсін амандық!керемет өлең!

Пікір жазу

© 2009, Ақын Ақберен Елгезектің сайты
Разработка и дизайн — студия Web Art Promotion