Мені кімдер күтіп отыр,
Кімдер мені сағынды?
Бір арудың мүмкін бе оты,
Баяғыдай жалынды?

Бұрыңғыдай, баяғыдай
Сүйе ме екен ол мені?
Дәруіштің таяғындай,
Серік етер жол мені.

Өкпелемей өткеніме,
Барар едім өкінбей,
Күбірлеген көктеміне
Күзден жеткен өкілдей.

Барайын ба, көрейін бе,
Сол жүректі гүлдеген?
Көз алдында өлейін бе?
Шаршап кеттім, мүлде мен…

Келе жатсам көшелермен,
Соқпақтармен созылған,
Қарсы ала ма,
Кешер ме екен,
Мінезімді бұзылған?

Сағынды ма өлеңімді,
Арналмаған өзіне?
Сезер ме екен келерімді,
Жас тығылып көзіне?

Қайдам, қайдам,
Қайдағыны
Айтып кеттім…
Сандырақ!
Кейде осылай ойдағыны
Өлең қылар жан бірақ.

Білем, мені ешкім күтпес,
Білем, ешкім сағынбас.
Кешір мені, сағым типтес
Қиялдағы қарындас!..