Шығыстан күз бүгін, шашады күнді,
Ішімнен үздігіп, тосамын кімді?
Сарғайып кеткен, күз түгіл, кеудемде менің,
Жапырақ-жүрек сезеді жаңбырдың демін.

Аспаннан көшкен таңертең,
жаңбырмен мөлдір.
Мөлдіреп тұрған үмітім мәңгіге өлді.
Кімді күтемін алыстан, нені күтемін,
Қашан келеді жақыным – менің бөтенім?..

Ескі бақтаға сахнаға қалықтап қонып,
Діріл қағады бір сағым қамыққан болып.
Мың құбылған қызыл-жасыл жарыққа толы,
Ол әкелер көз алдыма өлеңнің жолын.

Ал, мен болсам, терезеге жақындап, төніп,
Мұңға батамын қайтадан.
Жабырқау көңіл.
Бейберекет құлап жатқан тамшылар таңғы,
Әйнекпен ретсіз сырғанап, билейді танго…