Көктемдегі жапырақтар – толқындар,
Ал, көктемнің өзі ұшан бір теңіз.
Көктен түскен сәулелерде алтын бар,
Көкіректің көзіменен көрсеңіз.

Көк желектер жұлдыз болып жайнаған,
Көктем деген аспан дер ем, сенсеңіз,
Көктем келсе дуадағы шулаған,
Ауыл жаққа алып барам, ерсеңіз.

Көктем біздің ауыл жаққа келгенде,
Таулар жасыл кемелерге айналар.
Қажып жүрген кеудеңдегі шерменде,
Жүрегіңді ерке самал аймалар.

О, туған жер!..
Қоңыр сағым кештегі,
Ұқсап кетер топ-топ жүзген дельфинге.
Қиял деген қайығыңның ескегін,
Есе түссең, есе түссең еркінде!..

Таңғажайып теңіз десем бұл маусым,
Жаздың өзін жатырқайтын шығарсың.
Толқын-толқын бұлттар көшсе көктемде,
Көк аспанның тұңғиығын ұғарсың!