Жетінші әкем ішімде менің,
Жылайды аспан тезінен.
Сансыз белгі.
Түсінбегенмін,
Байқамағанмын,
Сезінем.

Бөтен сезім,
Өзге пайыммен,
Өте ме екен тегі өмір.
Енді кіммен, қандай ойынмен,
Сынайды екен мені Тәңір?

Таныс емес мына түстерім,
Бейтаныс тым маған әлем.
Күрсінеді үнемі іштегі,
Сыртқа шықпай қалған өлең…

Қайда бастап барады мені,
Мына сүрлеу, мына жарық.
Күндер, жылдар тонады мені,
Қай көшеде тұра қалып?

Құпияға жетемін дедім,
Ойлан, сұра, ақымағым!
Қыс келгенде бітеді сенің,
Дірілдеген жапырағың…

Ішімдегі жетінші әкенің,
Дауысы тұр ғой жаңғырып.
Кімсің өзің менің бөтенім,
Қайдан келгенсің қаңғырып? ..

Жауап бермейді. Ішімде менің,
Жылайды тағы қанша рух.
Мен ештеңе түсінбегенмін,
Ақымақ болар ма ем, соншалық…

Мен баяғы баламын, кекілдімін,
Мен бірдеңе білетін секілдімін.
Түнде мені құшақтап жатады мұң,
Таңсәріде сүйеді бетімді Күн.

Армандар мен күйреулер арасында,
Тоңып тұрмын өмірдің жағасында.
Түстерімде сабылып сан аруақ,
Біреу маған сыбырлар таң астында.

Шаршадым ба өмірден,
Жалықтым ба,
Жұмақ сонда…
Білемін, тамұқ мұнда.
Менің ішкі дүниемді аластауға,
Құдыреті жетпейді-ау жарықтың да.

Бір үмітті іздеймін бекер күннен,
Өлең жаздым…
Ал, содан өтелді нем?
Нәрестенің иісін аңсап жүрмін,
Әлде қатты сағындым әкемді мен?.

Қыс кезінде сен менің түсіме ендің,
Жанарында жас тұрды, ішінде мұң.
Сен мені сағындың ба, ойладың ба,
Мен сені аңсадым ба, түсінбедім?
Сол түстен соң, кеудемде сезім қалды,
Сезім қалды, мінезден төзімді алды.
Айтқаныңды ұмыттым, сөзіңді әлгі…
Тұмандаған жадымда көзің қалды.
Ұмытар ем күндердің арасында,
Сенен қалған көңілдің жарасын да.
Бірақ қалай ұмытам ғарышты мен,
Тұнып қалған көзіңнің қарасында?…

Тағдыр мені сынады, бағынбадым,
Жаулар маған тап берді, алынбадым.
Жаутаңдауды білмедім, жәбірленсем,
Өзімнен күштілерге жалынбадым.

Іште шерім болса да, ойымда мұң,
Тағдыр мені сынады, мойымадым.
Түнек басса жер бетін, таң боп аттым,
Күн күйдірсе, түн болып жайыламын.

Тағдыр мені сынады, басылмадым,
Түсінбесе өкпем жоқ, қасымдағым.
Мейірімді адамға құрақ ұштым,
Әлсіздерді ешқашан басынбадым.

Тағдыр мені сынады, құламадым,
Өксік қысып тұрса да, жыламадым.
Мені осындай жаратқан Тәңірімнен,
Тек сабыр мен парасат сұрағаным.

Тағдыр мені сынады, үміт көрем,
Бәрін-бәрін ұмыттым, ұмыт дегем.
Мықты болу керек қой ер адамға,
Қасқайып өлу керек жігіт деген!

Жүрегімді күйретпендер,
Ештеңені үйретпендер,
Ұнамаған, ұнаған бар,
Ешнәрсені сұрамаңдар,
Көзін сүртсін жылағандар,
Көтерілсін құлағандар!
Кешіріндер, ренжімендер,
Мінеген мен сынағандар.
Еш адамға ақтатпандар,
Еш адамға жоқтатпандар.
Еш адамға даттатпандар,
Өлеңімді жаттатпандар,
Тірі жанға мақтатпандар,
Тылсымданған аппақ таңға,
Кетіп барам, тоқтатпандар!